بررسی تاثیر همکاری زنجیره تامین دفاعی بر قابلیت نوآوری در سامانه فرماندهی آماد و پشتیبانی یک نیروی نظامی

نویسنده

استادیار، گروه مدیریت، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران، ایران

چکیده

زمینه و هدف: لجستیک و زنجیره تأمین نظامی، از کارکردهای حیاتی در هر سازمان یا فعالیت نظامی به شمار می‌رود. نقص در این زنجیره می‌تواند به شکست در میدان نبرد، تلفات نیروها و خدشه‌دار شدن امنیت ملی منجر گردد. از این رو، روزآمدسازی و مدیریت مؤثر زنجیره تأمین، با تأکید بر نوآوری (در قالب‌های باز و بسته) و ارتقای سطح همکاری بین اعضای آن، ضرورتی انکارناپذیر است. هدف این مقاله، بررسی تأثیر همکاری در زنجیره تأمین دفاعی بر قابلیت‌های نوآوری در سامانه فرماندهی آماد و پشتیبانی یک نیرو می‌باشد..
روش‌شناسی: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌ها، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش، فرماندهی آماد و پشتیبانی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در نظر گرفته شد. پرسشنامه پژوهش به روش نمونه‌گیری طبقه‌ای تصادفی میان 145 نفر از کارکنان این فرماندهی توزیع و جمع‌آوری گردید. شاخص‌ها و گویه‌های مربوط به «همکاری زنجیره تأمین» از مطالعه لیائو و همکاران (2021) و پرسشنامه «قابلیت‌های نوآوری» از پژوهش مائونیلا و همکاران (2011) اقتباس شد..
یافته‌ها: بر اساس نتایج آزمون فرضیه اصلی پژوهش، مقدار ضریب t محاسبه شده (62/3) نشان می‌دهد که همکاری زنجیره تأمین دفاعی با ضریب مسیر (389/0) تأثیر معنادار و مثبتی بر قابلیت نوآوری در سامانه فرماندهی آماد و پشتیبانی نیروی هوایی دارد. همچنین، کلیه فرضیه‌های فرعی پژوهش نیز تأیید شدند؛ همکاری زنجیره تأمین دفاعی با ضریب مسیر (674/0) بر نوآوری محصول تأثیر معناداری دارد.همکاری زنجیره تأمین دفاعی با ضریب مسیر (606/0) بر نوآوری در فرآیندها تأثیر معناداری دارد.همکاری زنجیره تأمین دفاعی با ضریب مسیر (220/0) بر سازماندهی و خلق ایده در سامانه مذکور تأثیر معناداری دارد.
نتیجه‌گیری: این پژوهش مبتنی بر یک فرضیه اصلی و سه فرضیه فرعی انجام شد. یافته‌ها حاکی از آن است که فرضیه اصلی پژوهش (مبنی بر تأثیر مثبت و معنادار همکاری زنجیره تأمین دفاعی بر قابلیت نوآوری) به همراه کلیه فرضیه‌های فرعی آن، تأیید می‌شوند. بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که تقویت همکاری در زنجیره تأمین دفاعی، می‌تواند به عنوان یک عامل کلیدی در ارتقای قابلیت‌های نوآوری (شامل نوآوری در محصول، فرآیند، و سازماندهی و خلق ایده) در سامانه فرماندهی آماد و پشتیبانی نیروی هوایی ایفای نقش کند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Investigating the Impact of Defense Supply Chain Collaboration on Innovation Capability in the Logistics and Support Command System of a Military Force

نویسنده [English]

  • Abdollah Vosoghi niri
Assistant Prof., Department of Management, Shahid Sattari Aeronautical University of Science and Technology, Tehran, Iran
چکیده [English]

Background & Purpose: Logistics and military supply chain are considered vital functions in any military organization or activity. Defects in this chain can lead to defeat on the battlefield, casualties, and jeopardizing national security. Therefore, updating and effectively managing the supply chain, with an emphasis on innovation (in open and closed formats) and improving the level of cooperation between its members, is an undeniable necessity. The purpose of this article is to examine the impact of cooperation in the defense supply chain on the innovation capabilities in the readiness and support command system of a force.
Methodology: This research is applied in terms of purpose and descriptive in terms of data collection method. The statistical population of the research was the readiness and support command of the Islamic Republic of Iran Air Force. The research questionnaire was distributed and collected by random stratified sampling method among 145 employees of this command. The indicators and items related to “Supply Chain Collaboration” were adapted from the study of Liao et al. (2021) and the “Innovation Capabilities” questionnaire from the study of Maonilla et al. (2011).
Findings: Based on the results of testing the main research hypothesis, the calculated t-coefficient value (3.62) shows that defense supply chain collaboration with a path coefficient (0.389) has a significant and positive effect on innovation capability in the Air Force Readiness and Support Command System. Also, all sub-hypotheses of the research were confirmed; defense supply chain collaboration with a path coefficient (0.674) has a significant effect on product innovation. defense supply chain collaboration with a path coefficient (0.606) has a significant effect on process innovation. defense supply chain collaboration with a path coefficient (0.220) has a significant effect on organizing and creating ideas in the aforementioned system.
Conclusion: This research was conducted based on one main hypothesis and three sub-hypotheses. The findings indicate that the main hypothesis of the study (based on the positive and significant impact of defense supply chain collaboration on innovation capability) along with all its sub-hypotheses are confirmed. Therefore, it can be concluded that strengthening cooperation in the defense supply chain can play a key role in enhancing innovation capabilities (including product, process, and organizational and idea creation innovation) in the Air Force Readiness and Support Command System.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Defense Supply Chain
  • Innovation Capability, Logistics and Support Command System

مراجع

الوانی، مهدی، و دانایی‌فرد، حسن. (1391). تئوری سازمان، ساختار و طرح سازمانی. تهران: نشر اشراقی.
الفت، لعیا، امیری‌مقانجوقی، مقصود، کزازی، ابوالفضل، و شهریاری‌نیا، فاطمه. (1397). شناسایی عوامل ایجاد همکاری زنجیره تامین در صنعت لوازم خانگی ایران. بهبود مدیریت، ۱۲(۱)، ۱۲۷–۱۶۲.
امینی‌خیابانی، عفت، زارعی، محسن، عظیم‌آله، مریم، و فیض، داود. (1398). واکاوی مفاهیم پایداری و نوآوری در سطح زنجیره تأمین؛ روند گذشته، چشم‌انداز آینده. مدیریت زنجیره تأمین، ۲۱(۶۴)، ۴–۲۲.
بابایی‌فارسانی، میثم، جعفرنژاد، سجاد، و نظری‌وانانی، شادی. (1400). بررسی نقش واسطه‌ای همکاری زنجیره تامین در ارتباط بین فناوری اطلاعات و نوآوری در شرکت های تولیدی شهرکرد [مقاله ارائه‌شده در کنفرانس]. دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
خاکی، غلامرضا. (1379). روش تحقیق در مدیریت (جلد ۱). تهران: مرکز انتشارات دانشگاه آزاد اسلامی.
خوش‌خصلت، فرخنده، و دانشور، مریم. (1396). بررسی عوامل موثر در پیاده‌سازی استراتژی زنجیره تامین کارا بر عملکرد زنجیره تامین مطالعه موردی: صنایع کاشی و سرامیک [مقاله ارائه‌شده در دومین همایش بین‌المللی انسجام مدیریت و اقتصاد در توسعه]. تهران، ایران.
دهقان‌خلیل‌آباد، مژگان، و عارف، معصومه. (1401). بررسی تأثیر قابلیت‌ها و اقدامات مدیریت کیفیت زنجیره تامین بر عملکرد نوآوری و عملیاتی (مورد مطالعه شرکت‌های صنایع غذایی مشهد). مجله مطالعات مدیریت صنعتی، ۲۰(۶۳)، ۱–۲۵.
دیهیم‌پور، مهدی، دولتی، محمدرضا، و سلیمانی، محمدرضا. (1400). تأثیر منبع‌یابی راهبردی بر پایداری زنجیره‌تامین نظامی با رویکرد نوآوری‌باز (موردمطالعه نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران). مطالعات علوم مدیریت دریایی، ۲(۲)، ۶۷–۹۳.
راستی‌برازجانی، محمود، خانی، علی، و عالم‌تبریز، اکبر. (1400). طراحی و ارزیابی یک نظریه داده‌بنیاد برای توسعه نوآوری ارزش از سطح درون سازمانی به زنجیره تامین. فصلنامه مدیریت راهبردی در سیستم‌های صنعتی (مدیریت صنعتی سابق)، ۱۶(۵۷)، ۲۰–۴۴.
رحیمی، محمدرضا، راد، امیرحسین، عالم‌تبریز، اکبر، و موتمنی، مهدی. (1399). ارائه مدل زنجیره تامین ناب درصنایع دفاعی ایران با رویکرد مدلسازی ساختاری تفسیری. مطالعات مدیریت صنعتی، ۱۸(۵۶)، ۱–۴۹.
سلطانی، علی، بابایی‌فارسانی، میثم، و حسنی‌مقدم، سیدکاظم. (1398). بررسی و تحلیل تأثیر نوآوری سازمانی بر تاب‌آوری زنجیره تأمین (مورد مطالعه شرکت‌های تولیدی در زمینه صنایع فلزی مستقر در شهرک‌های صنعتی شهرکرد). مدیریت زنجیره تأمین، ۲۱(۶۲)، ۱۸–۳۱.
شجاعی، محمد، و قجاوند، علی. (1392). همکاری میان سازمانی و عوامل مؤثر در بهبود آن در زنجیره تأمین. پژوهشنامه مدیریت تحول، ۵(۱)، ۱۵۶–۱۷۱.
علیرضایی، محمد، و تولایی، سعید. (1387). راهکارهای تقویت نوآوری و شکوفایی در سازمان. مطالعات راهبردی در صنعت نفت و انرژی، ۳(۲)، ۶۷–۹۶.
کریمی‌گوارشکی، حسن، نظری‌رستمی، سعید، و حسینی، سیدمحمود. (1398). مروری بر زنجیره تأمین صنایع پیچیده مرتبط با صنایع دفاعی در جهان. مدیریت زنجیره تأمین، ۲۱(۶۲)، ۵۷–۷۲.
کزازی، ابوالفضل، تقوی‌فرد، محمدتقی، کیانی‌ماوی، مرتضی، و هوشنگی، حمیدرضا. (1401). سرمایه اجتماعی و قابلیت‌های نوآوری در روابط خریدار-تامین کننده: نقش ریسک‌های فرصت‌طلبی و مالکیت فکری. مطالعات مدیریت صنعتی، ۲۰(۶۴)، ۳۵–۶۱.
Agarwal, R., & Selen, W. (2009). Dynamic capability building in service value networks for achieving service innovation. Decision Sciences, 40(3), 431–475.
Alzaabi, N. M. (2022). The influence of supply chain collaboration strategies on innovation performance in the pharmaceutical industry: The role of supply chain competence and absorptive capacity on the relationship [Doctoral dissertation, The British University in Dubai].
Apostolos, R., Panagiotis, T., & Panagiotis, P. (2017). The mediating role of quality on the relationship between cultural ambidexterity and innovation performance. Total Quality Management & Business Excellence, 28(9–10), 989–1002.
Bidault, F., Despres, C., & Butler, C. (1998). New product development and early supplier involvement (ESI): The drivers of ESI adoption. International Journal of Technology Management, 15(1–2), 49–69.
Breidbach, C. F., & Maglio, P. P. (2016). Technology-enabled value co-creation: An empirical analysis of actors, resources, and practices. Industrial Marketing Management, 56, 73–85.
Croom, S., Romano, P., & Giannakis, M. (2000). Supply chain management: An analytical framework for critical literature review. European Journal of Purchasing & Supply Management, 6(1), 67–83.
Du, T. C., Lai, V. S., Cheung, W., & Cui, X. (2012). Willingness to share information in a supply chain: A partnership-data-process perspective. Information & Management, 49(2), 89–98.
Fliess, S., & Becker, U. (2006). Supplier integration – Controlling of co-development processes. Industrial Marketing Management, 35(1), 28–44.
Fontoura, P., & Coelho, A. (2022). How to boost green innovation and performance through collaboration in the supply chain: Insights into a more sustainable economy. Journal of Cleaner Production, 359, 132005.
Hofman, P. S., Blome, C., Schleper, M. C., & Subramanian, N. (2020). Supply chain collaboration and eco‐innovations: An institutional perspective from China. Business Strategy and the Environment, 29(6), 2734–2754.
Kusi-Sarpong, S., Gupta, H., & Sarkis, J. (2019). A supply chain sustainability innovation framework and evaluation methodology. International Journal of Production Research, 57(7), 1990–2008.
Lee, Y., Cho, I., & Park, H. (2015). The effect of collaboration quality on collaboration performance: Empirical evidence from manufacturing SMEs in the Republic of Korea. Total Quality Management & Business Excellence, 26(9–10), 986–1001.
Liao, S. H., & Kuo, F. I. (2014). The study of relationships between the collaboration for supply chain, supply chain capabilities and firm performance: A case of the Taiwan’s TFT-LCD industry. International Journal of Production Economics, 156(3), 295–304.
Liao, S.-H., Hu, D.-C., & Shih, Y.-S. (2018). Supply chain collaboration and innovation capability: The moderated mediating role of quality management. Total Quality Management & Business Excellence, 32(3–4), 298–316.
Lu, L. Y., & Yang, C. (2004). The R&D and marketing cooperation across new product development stages: An empirical study of Taiwan’s IT industry. Industrial Marketing Management, 33(7), 593–605.
Montoya-Torres, J. R., & Ortiz-Vargas, D. A. (2014). Collaboration and information sharing in dyadic supply chains: A literature review over the period 2000–2012. Estudios Gerenciales, 30(133), 343–354.
Nieto, M. J., & Santamaría, L. (2007). The importance of diverse collaborative networks for the novelty of product innovation. Technovation, 27(3), 367–377.
Ocicka, B., Baraniecka, A., & Jefmański, B. (2022). Exploring supply chain collaboration for green innovations: Evidence from the high-tech industry in Poland. Energies, 15(5), 1750.
Quoc Le, H., Arch-int, S., Nguyen, H. X., & Arch-int, N. (2013). Association rule hiding in risk management for retail supply chain collaboration. Computers in Industry, 64(7), 776–784.
Ramanathan, U. (2013). Aligning supply chain collaboration using analytic hierarchy process. Omega, 41(2), 431–440.
Santos, J. A., Miguel-Dávila, J. A., & Antolín, M. N. (2016). The innovation strategies for managing a specific paradox: Exploration/exploitation. Total Quality Management & Business Excellence. Advance online publication.
Schoenherr, T., & Swink, M. (2015). The roles of supply chain intelligence and adaptability in new product launch success. Decision Sciences, 46(5), 901–936.
Shan, H., Li, Y., & Shi, J. (2020). Influence of supply chain collaborative innovation on sustainable development of supply chain: A study on Chinese enterprises. Sustainability, 12(7), 2978.
Tebaldi, L., Bigliardi, B., & Bottani, E. (2018). Sustainable supply chain and innovation: A review of the recent literature. Sustainability, 10(11), 3946.
Wang, F. K., & Du, T. (2010). Applying capability index to the supply network analysis. Total Quality Management & Business Excellence, 18(4), 425–434.
Wang, T. G., & Wei, H. L. (2013). The importance of market orientation, learning orientation, and quality orientation capabilities in TQM: An example from Taiwanese computer industry. Total Quality Management & Business Excellence, 24(1–2), 103–115.
Yang, P. C., Chung, S. L., Wee, H. M., Zahara, E., & Peng, C. Y. (2013). Collaboration for a closed-loop deteriorating inventory supply chain with multi-retailer and price-sensitive demand. International Journal of Production Economics, 143(2), 557–566.
Yung, I. S., Lee, H. W., & Lai, M. H. (2009). Competitive advantages created by a cluster collaboration network for supplier management in notebook PC production. Total Quality Management & Business Excellence, 20(7), 763–775.

فایل ها

اشتراک گذاری

ارجاع به این مقاله

آمار