امروزه موفقیت اجرای ارتقاء مشارکت کارکنان در خط مشی های دفاعی در گرو حرکت از مشارکت صوری به سمت مشارکت واقعی و هدفمند است. در حال حاضر، الگویی در این زمینه، وجود ندارد؛ بنابراین طراحی این الگو امری ضروری است. پژوهش حاضر با هدف مدلسازی ارتقاء مشارکت کارکنان در خط مشی های دفاعی صورت گرفته است. این پژوهش از حیث گردآوری داده ها، توصیفی (پیمایشی) و از نظر هدف، کاربردی و از رویکرد پژوهش آمیخته( کیفی و کمّی) و به روش دلفی فازی انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش، فرماندهان، مدیران و کارشناسان ارتش جمهوری اسلامی ایران است و با بهره گیری از روش نمونه گیری گلوله برفی ، تعداد16 نفر ( ۶ خبره دانشگاهی و ۱۰ فرمانده) از افراد با تجربه و صاحب نظر درحوزه خط‌مشی‌ گذاری دفاعی انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها در بخش کیفی مطالعات کتابخانه ای و مصاحبه های نیمه ساختار یافته و در بخش کمی پرسشنامه محقق ساخته بود. در ادامه با مقوله بندی و دسته بندی معیارهای نهایی، تعداد 8 بعد و 72 مؤلفه حاصل گردید. در گام نهایی، با اجرای تکنیک دلفی فازی در 2 راند اقدام به غربالگری و اعتبارسنجی معیارهای گردید، به نحوی که در راند اول تعداد 15 معیار حذف و در راند دوم هیچ معیاری حذف نشد که این خود نشانه ای برای پایان راندهای دلفی بوده است. بنابراین یافته‌های پژوهش نشان داد که مدلسازی ارتقاء مشارکت کارکنان در خط مشی های دفاعی دارای 8 بعد و 57 مؤلفه است.